عکاسی

۱۷ نکته در تهیه عکس‌های شارپ !

تهیه‌ی عکس‌های شارپ منوط به انجام بسیاری از اعمال اندک، تاجای ممکن است. این تغییرات اندک، منجر به خلق یک تصویر شارپ قابل‌توجه می‌گردند.

در هنر عکاسی، واژه‌ی “سطح شارپ” توصیف‌گر تصویری است که سوژه اصلی آن با یک فوکوس شارپ، عدسی‌های کاملاً تمیز، جزییات فراوان و بدون هیچ محوشدگی به نمایش درآید. رسیدن به این سطح از شارپ بودن تصویر، یکی از اصول اصلی در دستیابی به عکسی چشم‌نواز خواهد بود.

تقریباً تمام فوت‌وفن و روش تهیه‌ی یک عکس شارپ، در کم کردن لرزش دوربین به کمترین مقداری است که می‌توان تصور کرد. روش‌های زیادی وجود دارد که با آنها می‌توانید این کار را انجام دهید که بعضی از آن ها در تمام شرایط کارا هستند. حال‌آنکه بعضی مختص موقعیت‌هایی خاص می‌باشند. ولی هرکدام از این روش‌ها درنهایت به کاهش مقدار لرزش دوربین (هرچند به مقداری اندک) یاری می‌بخشند. هراندازه که از تعداد بیشتری از این روش‌ها بهره‌برداری کنید، تصویر شما نیز شارپ تر به نظر خواهد رسید.

ترفندهایی عمومی برای رسیدن به حداکثر شارپ تصویر

tips-fpr-sharp-images1

این ترفندها، کاربردی همگانی دارند و  در تمام شرایط به کار می‌آیند. باید تمام آنها را ملکه ذهن خود کنید چرا که سبب تفاوت‌هایی بنیادین و مثبت می‌گردند.

۱٫از شارپ‌ترین دیافراگمی که دارید بهره ببرید.

لنزهای دوربین تنها در دیافراگم معینی به بیشترین میزان شارپ بودن می‌رسند. معمولاً دیافراگم مورد نظر ۲ تا ۳ سطح قبل از بازترین دیافراگم ممکن است که معمولاً در دوربین‌ها حدود f/8 است.

انتخاب دیافراگمی که مدنظر دارید باید با در نظر گرفتن ملاحظات دیگری نیز انجام شود. (مانند دست‌یابی به یک سرعت عکس‌برداری (شاتر) و عمق تصویر).  درهرحال ترجیح می‌دهیم که شما در بیشتر مواقع از همان دیافراگم بهینه پیش‌گفته استفاده کنید.

۲٫فوکوس خودکار را بر روی حالت تک نقطه‌ای تنظیم کنید.

هنگامی‌که فوکوس می‌کنید، بیشتر دوربین‌ها در تکاپو هستند تا بیشتر بخش‌های تصویر را تا حد قابل قبولی شارپ نگه‌دارند. این تکاپو وقتی مفید است که بخواهید در همه جای تصویر خود جزییات را داشته باشید، این بدان معناست که نقطه‌ای با جزییات تصویر بسیار زیاد و شارپ‌تر نخواهید داشت.(جزییات تصویر یکنواخت است.)

هنگامی‌که فوکوس خودکار را روی حالت تک‌نقطه تنظیم می‌نمایید دوربین شما درمی‌یابد که فقط باید روی یک نقطه (غالباً مرکز فریم عکس) را برجسته و با جزییات زیاد به نمایش درآورد. قبل از اینکه کلید ثبت تصویر را بزنید، کلید را تا نیمه بفشارید و سپس فوکوس را روی نقطه موردنظر تنظیم کنید، کاری که سبب می‌شود بیشترین مقدار فوکوس (فاصله کانونی) ممکن نصیب شما شود.

۳٫مقدار حساسیت دوربین را به نور  کم کنید. (ISO)

هرقدر که مقدار حساسیت بالا باشد، آلودگی دیجیتال بیشتری را در عکس خود خواهید داشت. این کار باعث می‌شود جزییات شارپ تصویر شما، تیره و کدرتر نشان داده شوند؛ که مقدار شارپ بودن نهایی تصویر را هم، دستخوش تغییر خواهد کرد.

هرگاه که قادر بودید، تنظیمات ایزو دستگاه خود را به حداقل کاهش دهید، معمولاً بین ۱۰۰ تا ۲۰۰؛  تا جایی که این کاهش باعث تغییرات منفی در سرعت شاتر نشود.

۴٫از لنز بهتری استفاده کنید

لنزهای باکیفیت می‌توانند تأثیر بی‌بدیلی در شارپ کردن تصاویر شما باشند؛ و به طبع لنزهای گران‌قیمت‌تر از لنزهای ارزان‌تر، شارپ کننده‌تر هستند. بگذارید رو راست باشم، تعویض لنز می‌تواند بسیار هزینه‌بر باشد ولی به این هزینه به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری در ثبت تصاویر باکیفیت‌تر نگاه کنید.

۵٫فیلترهای لنزها را حذف کنید.

فیلترها میزانی شارپی تصاویر را کاهش می‌دهند که درنهایت در کیفیت تصویر نهایی تأثیرگذارند. زمانی که نیاز به آنها ندارید، از شرشان خلاص شوی، تا کیفیت بیشتری را نظاره‌گر باشید.

۶٫میزانی شارپی را روی مونیتور دوربین خود نیز کنترل کنید.

یکی از مزایای استفاده از دوربین‌های دیجیتال نسبت به دوربین‌های  فیلم‌دار قدیمی این است که در این دوربین‌ها می‌توان تصاویر را بی‌درنگ مشاهده کرد. بعدازاینکه عکس‌برداری را انجام دادید، قابلیت پلی بک (play back) دوربین خود را به‌کار ببرید تا ۱۰۰% زوم کرده و میزان شارپی را در آن حالت بسنجید. اگر پی به وجود محوی یا کدری ببرید بلافاصله می‌توانید مجدداً عکس‌برداری را انجام دهید.

ارتقای شارپی تصویر با کمک سه‌پایه

tips-fpr-sharp-images2

برای دست‌یابی به حداکثر شارپی تصویر (چیزی که به‌هرحال به دنبالش هستید). شما باید از یک سه‌پایه استفاده کنید. حتی اگر در روشنایی روز عکس‌برداری می‌کنید. همانند لنزها، سه‌پایه‌های مرغوب نیز ارزان نیستند، اما آنها تحولی در عکس‌های شما ایجاد خواهند کرد.

۷٫سه‌پایه خود را محکم و استوار کنید و آن را فیکس کنید.

هدف از به‌کار بردن سه‌پایه در حقیقت این است که دوربین شما تا حد ممکن ثابت قرار گیرد. پس باید از محکم و استواری موقعیت سه‌پایه خود اطمینان حاصل کنید.

از افزایش اندازه‌ی ستون میانی و پایه‌های جانبی هنگامی‌که نیازی به افزایش اندازه نیست خودداری کنید. هرچه سه‌پایه را بلند کنید نوسان آن نیز به همان نسبت زیاد خواهد شد و نیز به همان نسبت ثبت تصاویر شارپ‌تر دشوارتر می‌شوند.

اگر سه‌پایه شما از قلابی در سطح تحتانی برخوردار است، چیزی از آن آویزان نمایید تا آن را ثابت‌تر نمایید. بسیاری از حرفه‌ای‌ها صرفاً یک کیسه از سنگ را با خود حمل می‌نمایند تا آن را از سنگ پر کنند تا سنگین شود و با قلاب شدن بتواند سه‌پایه را استوار نگه دارد و در برابر بادهای قوی نیز مقاومت نشان دهد.

۸٫از یک ریموت بجای فشردن دکمه شاتر استفاده کنید.

فشردن دکمه شاتر (عکس گرفتن) به‌صورت دستی و از روی دوربین این پتانسیل را دارد که مقدار جزئی لرزش به همراه داشته باشد. شاید با خود بگویید این مقدار لرزش قابل‌چشم‌پوشی است، اما بهتر است بدانید این لرزش می‌تواند در تصویر نهایی تأثیر بگذارد. تهیه‌ی یک ریموت کنترل، راه‌حلی کم‌هزینه برای جلوگیری از بروز این مشکل است.

به‌عنوان یک‌راه جایگزین می‌توانید از تایمر خودکار استفاده کنید. ۲ ثانیه زمانی طولانی برای خلاص شدن از شر هر لرزشی است که با فشردن دکمه شاتر ایجاد می‌شود.

۹٫لرزش‌گیر خودکار را غیرفعال کنید.

بسیاری از دوربین‌ها و لنزها همراه با ویژگی‌های درونی مانند لرزش‌گیر، پیش‌فرض هستند که برای ثابت نگه‌داشتن عکس در زمان‌ها و استفاده دودستی از دوربین به درد می‌خورند. بدبختانه زمانی که دوربین شما  روی سه‌پایه قرار بگیرد، عدم لرزش ممکن است این سیستم را به‌اشتباه بیندازد و حتی ممکن است در جستجوی لرزش‌ها دچار اندکی ویبره و حرکت شود!

البته این مشکل عموماً در سیستم‌های پایدارکننده قدیمی بود، پس بهتر است این ویژگی را کلاً غیرفعال کنید تا هنگام عکس‌برداری روی سه‌پایه به بهترین میزان شارپی برسید.

۱۰٫قفل کننده آینه را به‌کار ببرید.

یکی دیگر از دلایل لرزش‌های خفیف در عکس‌برداری آینه‌ی مقابل سنسور است. زمانی‌که دکمه شاتر یا ثبت تصویر را بفشارید، این آینه از سر راه کنار می‌رود و این حرکت کنار رفتن ممکن است باعث شود دوربین کمی جابه‌جا شود.

قفل کننده‌ی آینه (MLU)، آینه را در موقعیت کنار رفته‌ی خود ثابت نگه می‌دارد. به‌طبع هنگامی‌که تصویر را ثبت می‌کنید این آینه نیازی به حرکت نخواهد داشت. (قبلاً کنار رفته است). طیف گسترده‌ای از دوربین‌های دیجیتال SLR این ویژگی را دارا می‌باشند. ویژگی که می‌تواند در شارپ نمایان شدن عکس شما نقش مهمی را ایفا کند.

هنگامی‌که با دستان خود از دوربین استفاده می‌کنید هم می‌توانید تصاویری شارپ ایجاد کنید.

بعضی‌اوقات پیش می‌آید که نمی‌توان از سه‌پایه استفاده کرد. برای مثال، ممکن است در کلیسا باشید، جایی که استفاده از آن ممنوع است یا ممکن است مشغول ثبت تصاویری باشید که در آن نیاز به تحرک و جابه‌جا شدن از نقطه‌ای به نقطه‌ای احساس شود. تحرکی که فرصت برپایی سه‌پایه را از شما بگیرد. در این موقعیت‌ها باید دوربین را با دست حمل کنید. بااین‌حال هنوز هم این شانس را دارید که شارپی تصاویر خود را به حداکثر برسانید.

۱۱٫یک سه‌پایه موقتی و بدلی بیابید.

نگاهی به دور و بر خود بیندازید، همه‌ی ما توسط اشیایی محاصره شدیم که می‌توانند به‌عنوان سه‌پایه طبیعی تلقی شوند. دوربین خود را به دیوار تکیه بدهید، یا لنز خود را بین سیم‌های حصار یا پرچین به دام بیندازید (بدون حرکت قرار دهید). این کار می‌تواند مقداری پایداری به شما ارزانی کند. دوربین شما را، ثابت نگه دارد و از محوی تصاویر شما جلوگیری کند.

۱۲٫سرعت شاتر خود را افزایش دهید.

سرعت سریع‌تر شاتر به‌منزله‌ی این است که دوربین مستعد حرکت کمتری است، پس‌سرعت را تا حد ممکن زیاد کنید. برای به حداقل رساندن این اشتباه، باید به قانونی پایبند باشید که بیان می‌دارد: حداقل سرعت مناسب برای عکس‌برداری برابر است با طول کانون لنز ۱/. ؛ بنابراین اگر طول لنز شما ۱۰۰ میلی‌متر باشد، باید حداقل سرعت ۱/۱۰۰ ثانیه یا سریع‌تر باشد.

tips-fpr-sharp-images3

۱۳٫تصاویر را به‌صورت گلوله‌وار مسلسلی و پشت سرهم شکار کنید.

به‌جای اینکه هر یک عکس را در یک‌زمان مشخصی بگیرید، مود تصاویر پشت سرهم (burst shots) را در دوربین خود فعال نمایید؛ و تعداد زیادی تصاویر دنباله‌دار را ثبت کنید. معمولاً به این نکته خواهید رسید که اگر فرضاً ۱۰ عکس را ثبت کرده باشید، ۱ تا ۲ تای آن شارپ خواهند بود. یادتان نرود که یک مموری کارت (حافظه جانبی) حجیم را روی دوربین خود قرار دهید چراکه این تعداد عکس، حجم زیادی را اشغال خواهند کرد.

۱۴٫حالت پایدار سازنده‌ی تصویر (image stabilisation) را فعال کنید.

برعکس هنگامی‌که فعال کردن این حالت برای ثبت تصاویر شارپ و بی‌حرکت شما مشکل‌ساز بود (هنگام قرارگیری دوربین روی سه‌پایه)، در این حالت (دوربین در دست عکاس) و در شرایط بهینه، این قابلیت می‌تواند میزان خطا را به یک‌سوم کاهش دهد و لذا نقش مهمی را در دیده نشدن عکس شما به‌صورت محو و تار ایفا می‌کند.

۱۵٫خودتان را نیز ثابت نگه‌دارید.

زمانی که با دستان خودف  دوربین را در اختیار دارید، بیشترین منبعی که می‌تواند حرکت و لرزش ایجاد کند خود شما هستید. پس بکوشید تا حد ممکن خود را ثابت نگه‌دارید. آرنج‌های خود را به بدنتان بچسبانید یا به دیوار یا درختی تکیه بدهید تا از یاری آنها نیز برخوردار باشید.

هنگام شات کردن تصویر حتی نفس کشیدن شما هم ممکن است  روی عکس تأثیر بگذارد. پس آرام و شمرده نفس بکشید و بین نفس‌های خود، دکمه شاتر را بفشارید؛ هم‌زمان با ثابت بودن خودتان.

۱۶٫تکمه شاتر را فشار بدهید. (فشارقوی)

زمانی که شاتر را می‌زنید. تا حد امکان، آرام این کار را انجام دهید. برای شروع، اطمینان حاصل کنید که دستتان در تماس کامل با تکمه شاتر است، به‌جای اینکه بالای آن قرار بگیرد؛ و تدریجاً شروع به فشار دادن بکنید به‌جای اینکه آن را ناگهانی فشار بدهید. زمانی که تکمه کاملاً پایین رفت تا زمانی که دوربین تصویر را کاملاً بگیرد دست خود را برندارید.

شارپ کردن تصویر توسط نرم‌افزارهای ویرایش.

مهم نیست که چقدر در مورد اینکه لرزش‌ها را تا حداقل ممکن کاهش بدهید تلاش می‌کنید، گاهی متوجه می‌شوید که لرزش‌ها هنوز آنجا هستند. پس بی‌خیال آن شوید. راه‌حل دیگری هم هست. درواقع بیشتر تصاویر شارپی که می‌بینید از فواید نرم‌افزارهای شارپ کننده نفع دیده‌اند، برنامه‌هایی مانند فتوشاپ.

۱۷٫یک ماسک غیر شارپ روی عکس خود بگذارید.

لایه‌ی غیرشارپ ابزار موردعلاقه یک عکاس برای افزودن شارپی به تصویرش است. نحوه کار آن با افزودن کنتراست در طول گوشه‌های تصویر شما انجام می‌گیرد که با جداسازی بخش‌های مختلف یک عکس، پتانسیل افزودن شارپی تصویر را افزایش می‌دهد.

برای استفاده از این قابلیت در فتوشاپ، عکس موردنظر خود را لود کنید؛ و به مسیر filter>sharpen>unsharp mask بروید. تنظیمات دلخواه خود را اعمال کنید. بهتر است برای شروع با مقدار ۱۰۰%، تشعشع ۱٫۵ و آستانه ۴ تنظیم کنید و پیش روی کنید.

رسیدن به عکسی شارپ غیرممکن نیست، ولی نیازمند طیف گسترده‌ای از اعمال است که بسیاری از آن‌ها هم‌کاره‌ای ساده هستند؛ که در حقیقت ممکن است تفاوت اندکی بگذارند، ولی مجموع این تغییرات کوچک سبب تغییراتی گسترده می‌گردد که حاصل آن ایجاد تصویری بی‌نهایت شارپ است!


پیروز باشید!
طراح باشی

درباره نویسنده

مهدی نعمتی

نویسنده و مترجم.

دانشجوی سال دوم رشته پزشکی...

نوشتن دیدگاه

برای نوشتن دیدگاه کلیک کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مشترک خبرنامه شوید

پربازدیدها