آموزش‌های هنری طراحی و نقاشی

آموزش کامل پرسپکتیو

کشیدن پرسپکتیو تکنیکی در طراحیست که برای نمایش بُعد در صفحه ای تخت استفاده میشود. کشیدن پرسپکتیو انواع مختلفی دارد مانند پرسپکتیو تک نقطه ای، پرسپکتیو دونقطه ای، پرسپکتیو سه نقطه ای، دید پرنده، دید کرم خاکی و باقی انواع. برای این آموزش، پرسپکتیو تک نقطه ای برای طراحی صحنه ای  شطرنجی استفاده شده است. پرسپکتیو تک نقطه ای نیز نوعی از کشیدن پرسپکتیو است که در آن، جایی که خطوط کشیده شده با هم موازی و در “بینهایت” هستند، یک نقطه گریز (نقطه فرار، نقطه تلاقی) وجود دارد.

روش ۱
طراحی پرسپکتیو مقدماتی

با خلق نقطه گریز خود با کشیدن یک “X” در وسط کاغذ شروع کنید. سپس از مرکز به سمت لبه های کاغذ خطوطی رسم کنید. مطمئن شوید خطوطی که کشیده اید را میتوان در طراحی استفاده کرد.

در گام بعدی یک سری ستون در سمت راست بکشید. هنگامی که تقریبا به وسط یا نقطه گریز رسیدید میتوانید ستونها را با مجموعه ای از خطوط جایگزین کنید.

در طرف چپ یک سری ستون بکشید و چند نیمکت قائم اضافه کنید. به خاطر داشته باشید که وقتی به مرکز یا نقطه گریز نزدیک شدید دوباره خطوطی رسم کنید.

سپس در گام بعدی سقف مسیر را با نشان دادن الگوی شطرنجی آن رسم کنید.

کار بعدی این است که خانه هایی در سمت چپ و یک نیمکت در سمت راستِ طراحی بکشید.

در نهایت طراحی را با کشیدن خطوطی که مسیر و سقف آن را برجسته کرده یا مشخص میکند تمام کنید.

طراحیتان را با جوهر مشخص کنید و کار تمام است. برای با جوهر مشخص کردن از یک خودکار یا ماژیک مشکی با نقاط مختلف استفاده کنید تا تنوع بافت در طراحی شما وجود داشته باشد.

روش ۲
پرسپکتیو تک نقطه ای

پرسپکتیو تک نقطه ای معمولا هنگامی استفاده میشود که جلوی شی روبروی بیننده است. در این نوع طراحی، خطوط عمودی و افقی به همین ترتیب در نقاشی نیز عمودی و افقی هستند، و خطوطی که از بیننده دور میشود نسبت به چیزی که “نقطه گریز” نامیده میشود زاویه دارند.

افق را در طراحی خود مشخص کنید. خطی افقی با مدادی سخت برای افق رسم کنید. خطوط افقی تعیین میکنند بیننده تا کجا را میتواند با توجه به زمینه و فاصله بیننده از زمینه ببیند.

نقطه گریز را انتخاب کنید. این چیزیست که اثر پرسپکتیو را مشخص میکند. به عنوان مثال، مقدماتی ترین نقطه گریز در وسط کاغذ به صورت افقی و روی خط افق قرار دارد. اگر نقطه گریز را در قسمت راست قرار دهید، طراحی طوری به نظر میرسد که گویی نقطه دید به سمت چپ اشیا حرکت کرده است. نقطه دید برای برخی اشیا میتواند بالا یا پایین خطوط افقی بسته به انحراف سطوح نسبت به زمینه باشد.

اشیای اصلی را طرح ریزی کنید.
دقت کنید تمام خطوط عمودی و افقی را کاملا عمودی و افقی رسم شوند.
خطوطی که نزدیک به زاویه دید شروع شده و دور میشوند باید به سمت نقطه گریز انتخاب شده کشیده شوند. این میتواند پرسپکتیو را اثرگذار کند.

به طراحی خود، در تناسب با آنچه خطوط مرجعی که پیش از این طراحی کردید اجازه میدهند، جزئیات اضافه کنید.

روش ۳

پرسپکتیو دونقطه ای

پرسپکتیو دونقطه ای یا پرسپکتیوی با دو نقطه ی گریز هنگامی استفاده میشود که گوشه های اشیا روبروی بیننده است. این روش برای طراحی اشیای ایزومتریک و فضایی ایده آل است.

افق را در نقاشی خود مشخص کنید. خطی افقی برای افق مانند روش اول ترسیم کنید.

زاویه دید را، که مکانی تقریبی برای چشم فردیست که طراحی را میبیند، مشخص کنید. این نقطه ممکن است زیر قسمت پایینی برگه (بیرون از کاغذ) باشد. نیازی نیست که در عمل نقطه ای بگذارید.

اولین نقطه گریز خود را مشخص کنید. روش معمول برای این کار طراحی اولین خط از زاویه دیدی ۶۰ درجه ای به سمت چپ و مشخص کردن نقطه گریز جاییست که این خط افق را قطع میکند.

نقطه گریز دوم خود را مشخص کنید. برای این کار خطی دوم از زاویه دیدی ۳۰ درجه از سمت راست رسم کنید. دوباره، نقطه گریز محل تلاقی این خط و افق خواهد بود. زوایای ۳۰ و ۶۰ درجه میتوانند متفاوت باشند اما زاویه بین خطوطی که از چشم بیننده به نقطه های گریز امتداد مییابند باید زاویه ای ۹۰ درجه شکل دهند.

اشیای اصلی خود را با کشیدن کاملا عمودی خطوط عمودی طراحی کنید، خطوط افقی به سمت چپ در زاویه ای در جهت نقطه گریز چپ و خطوط افقی به سمت راست در زاویه ای در جهت نقطه گریز راست (همه خطوط افقی اگر به اندازه کافی ادامه یابند باید در یکی از این نقطه های گریز با هم تلاقی داشته باشند.)

با توجه به جهاتی که خطوط افقی طراحی شده برای اشیای اصلی ایجاد میکنند به طراحی شاخ و برگ دهید. این خطوط نسبت اندازه اشیا را هنگامی که نزدیکتر یا دورتر از نقطه دید باشند تعیین میکنند.
خطوط راهنمایی موقت و کمرنگ با خطکش (که اینجا به رنگ سبز نشان داده شده است) رسم کنید تا مطمئن شوید جزئیات شما در پرسپکتیو هستند. این خطوط راهنما را بعدا پاک کنید.

 

روش ۴

پرسپکتیو سه نقطه ای

توجه داشته باشید که پرسپکتیو سه نقطه ای شامل پرسپکتیو دونقطه ای یا پرسپکتیوی با دو نقطه گریز میشود و علاوه بر این نقطه پرسپکتیو سومی یا نقطه گریز سومی در پرپسکتیو عمودی دارد، مانند وقتی که از زمین به بالای یک برج نگاه میکنیم – بیننده در مقابل گوشه عمودی (لبه) شی است.

 

در نظر داشته باشید که نقطه سوم میتواند دیدگاهی چهارم، پنجم، و… برای بخشی زاویه دار، کج شده یا چرخیده از یک طراحی باشد اما معمولا بر اساس خطوط موازی در هر بخش است و آن بخش هایی که در واقع موازی با یکدیگر باشند را به هم ربط میدهد.

به مثال راه پله نگاه کنید تا ببینید “نقطه سوم” متفاوت بستگی به زاویه شیای دارد که مشاهده میشود. بنابراین ممکن است چندین نقطه گریز “دیگر” نیز در “چند زاویه مختلف به سمت بالا و آسمان (یا پایین)” در تصویر وجود داشته باشد. به عنوان مثال همانطور که مثلا در همین طراحی از لابی یک ساختمان نشان داده شد راه پله مشابه دیگری میتواند به طور متفاوتی (چرخیده) جهت گیری شده باشد.

 

روش ۵

پرسپکتیو بدون نقطه

به مناظری فکر کنید که هیچ خط موازی ندارند. این نوع از پرسپکتیو مختص اشیای بیقاعده است مانند درخت های خم شده و پیچ خورده، تخته سنگها، کوهها، قلوه سنگها، سنگها، شن و ریگ، و تپه های شن و ماسه ای و…

این پرسپکتیو برای کشیدن اندازه اشیای است که معمولا در مسافت دور کوچکتر میشوند و همچنین عناصری مانند شاخ و برگ درختان، که در پس زمینه باریکتر و کم جزئیات تر شده و هر چه دورتر میشوند بافتها، سایه ها، و رنگها تضاد کمتری پیدا کرده و رنگ میبازند (کمرنگتر میشوند) و در دوردست رگ های از تن رنگ آبی به خود میگیرند.


پیروز باشید!
طراح باشی

درباره نویسنده

طراح‌باشی

نوشتن دیدگاه

برای نوشتن دیدگاه کلیک کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مشترک خبرنامه شوید

پربازدیدها